Οι Απόντες

Τι σημαίνει να θυμάσαι κάποιον που δεν είναι πια εδώ; Και τι συμβαίνει όταν μια προσωπική μνήμη αφήνεται να ειπωθεί χωρίς γραπτό κείμενο, χωρίς την ασφάλεια της προκαθορισμένης λέξης; Στους Απόντες, επί σκηνής δε βρίσκονται ηθοποιοί, αλλά απλοί, καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που μας αφηγούνται ιστορίες απώλειας: απουσίες που προκάλεσε ο θάνατος, ο χωρισμός, η ξενιτιά, αλλά και η απώλεια μιας αίσθησης ή μιας εμπειρίας που μπορεί να έχει χαθεί για πάντα. Σε αυτές, τις προσωπικές κυρίως, ιστορίες, οι αφηγητές καλούνται να μας μιλήσουν από μνήμης, να παρουσιάσουν ό,τι και όπως το θυμούνται. Έτσι, κάθε ιστορία μπορεί να είναι κάθε βράδυ διαφορετική και η αφήγηση παραμένει ανοιχτή στο απρόβλεπτο, στη σιωπή, στη συγκίνηση ή ακόμη και στη λήθη.

Ο Βασίλης Κατσικονούρης, ο οποίος βρίσκεται επίσης επί σκηνής ως ενορχηστρωτής των αφηγήσεων, μέσω του πρωτότυπου αυτού project επιδιώκει να ανιχνεύσει την προφορική ρίζα του θεάτρου: τη στιγμή εκείνη που η ιστορία γεννιέται μέσα από τη φωνή, τη μνήμη και την παρουσία του αφηγητή. Οι Απόντες λειτουργούν έτσι ως μια ζωντανή σπουδή πάνω στην προφορικότητα και την αφήγηση, ενώ οι αφηγητές γίνονται «ραψωδοί» ενός καθημερινού, προσωπικού έπους, όπου ο καθένας μας μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του. Μικρά θεατρικά στοιχεία υποστηρίζουν την ξεχωριστή αυτή συνθήκη, δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο χώρο συνάντησης ανάμεσα στους αφηγητές και το κοινό.

Βοηθός: Ρομίνα Σπυράκη

Σχεδιασμός γραφιστικών – δημιουργία video: Θωμάς Παπάζογλου

Studio – ηχητική επεξεργασία: Βαγγέλης Αυγέρης

Bίντεο προώθησης: Τζαννέτος Κομηνέας