Ιουλιέττα

Εμπνευσμένο από το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέττα του Σαίξπηρ

Η ομορφιά της αυτηνής δεν είναι το άνθισμα της πείρας.

Είναι η χαραυγή του ενστίκτου.

Άγγελος Τερζάκης

Το κορίτσι που έγινε τραγική ηρωίδα· από ηρωίδα, σύμβολο του απόλυτου ερωτικού πάθους στα λόγια μεγάλων ποιητών, και από σύμβολο, ένας από τους πιο εμβληματικούς και πολυπαιγμένους χαρακτήρες του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου.

Σε αυτή την παράσταση επιστρέφουμε στο Κορίτσι. Στο νεανικό πλάσμα που αρνείται να συμβιβαστεί και, ακριβώς επειδή αρνείται να συμβιβαστεί, γίνεται παρανάλωμα της φωτιάς που το καίει.

Ξεκινά ένα ταξίδι στο τοπίο της μνήμης. Τι αναζητά αυτή η ανάκληση; Μπορεί να επαναφέρει το βίωμα; Το ίδιο το βίωμα, δηλαδή τον Ρωμαίο; Ή μήπως την έλευση ενός νέου βιώματος, που καθιστά τον Ρωμαίο αναλώσιμο; Είναι ο Ρωμαίος πάνω από τον έρωτα ή ο έρωτας πάνω από τον Ρωμαίο; Τι σημαίνει θυσία στον έρωτα; Τι θυσιάζουμε; Τον εαυτό μας ή οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό μας; Πόσο απέχει το «για πάντα» του έρωτα από την τραγική συνείδηση της φθοράς και του θανάτου; Ποια είναι η σχέση του έρωτα με την εξουσία;

Μουσική Επιμέλεια /Επεξεργασία: Χρήστος Αδαμοπουλος, Mike Βασιλειάδης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελίζα Χαραλαμπογιάννη

Φωτογραφία Αφίσας: Χάρης Δερμιτζιάν

Παραγωγή: Black Spine και Mover