Για τον Άμλετ, ρε !

Το κοινό βλέπει τους ηθοποιούς υπο τους καλοσχεδιασμένους φωτισμούς των παραστάσεων, στα περιποιημένα προφίλ τους στα social media, στη λάμψη, στο πικ,

στο χειροκρότημα. Τι είναι όμως ένας ηθοποιός πριν ή ανάμεσα απ' όλα αυτα ;

Όταν περιμένει να τον διαλέξουν ή όταν πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση “ Θα σε δούμε πουθενά φέτος ;” Τι μπορεί να κρύβει πίσω απ' το χαμόγελο του όταν μπαίνει στην αίθουσα της ακρόασης ; Κι αν είναι να γνωριστούνε επι ίσοις όροις, τότε γιατί ο σκηνοθέτης είναι καθιστός απο τη μία μεριά του τραπεζιού κι εκείνος όρθιος απο την άλλη ;

Για την Πηνελόπη Μπουρλή, την ηρωίδα αυτού του έργου, είναι η τελευταία φορά που αναμετριέται μ' αυτά τα ερωτήματα.

Έφτασε στο όριο της κι εκεί ακριβώς θα τη συναντήσετε.

Η παράσταση που θα παρακολουθήσετε είναι μία ακρόαση.

Κι επειδή τα πέντε λεπτά που θα της δίνανε δεν της είναι καθόλου αρκετά για να επιδείξει τα ταλέντα της, ο σκηνοθέτης θα βρίσκεται ανάμεσα σας, αλλά – για μία και μοναδική φορά – χωρίς να μπορεί να τη διακόψει, όντας υπο καθεστώς απαγωγής.

Μέσα σ' αυτόν τον κλεμμένο χρόνο η Πηνελόπη θα περάσει τον εαυτό της απο μία άκρως σχολαστική διαδικασία ακρόασης και οι μονόλογοι των ηρώων της ελληνικής και παγκόσμιας δραματουργίας που θα ερμηνεύσει θα μπλεχτούν με τις ιστορίες της δικής της ζωής δημιουργώντας ένα παράξενο συνονθύλευμα κατα το οποίο, θέλει δε θέλει,

θα τη γνωρίσουμε καλά.. από το ζωηρό της χιούμορ ως τα πιο ντροπιαστικά της μυστικά.

Και, να ξέρετε, δεν έχει κανένα σκοπό να αναμετρηθεί με το ρόλο του Άμλετ.

Αν εμφανιστεί πάνω στη σκηνή της, θα έχει έρθει απρόσκλητος.

*Αφορμή για να γραφτεί αυτός ο μονόλογος ήταν το εργαστήρι θεατρικής γραφής του

Μικρού Εθνικού με διδάσκουσα την Ειρήνη Δερμιτζάκη στο Εθνικό Θέατρο 2025-26.

Γραφιστική Επιμέλεια : Δημήτρης Τσιγκριμάνης

Φωτογραφίες: Αριάδνη Φυτοπούλου

Παραγωγή : ya onoma Α.Μ.Κ.Ε