857

Δεσποινίς Μαργαρίτα

Αρχείο Παίχτηκε από 14/12/2015 έως 19/04/2016
στο Χώρα
Διάρκεια: 90΄(με διάλειμμα 15')
Κείμενο: Ρομπέρτο Ατάιντε
Σκηνοθέτης: Πέτρος Ζούλιας
Ερμηνεύουν: Εφη Μουρίκη

Περιγραφή

«Kαλησπέρα παιδιά. Όπως θα ξέρετε, είμαι η καινούργια σας δασκάλα, η δεσποινίς Μαργαρίτα. Στη γενική της δεσποινίδος Μαργαρίτας, όχι της δεσποινίς. Για όσους είναι οπτικοί τύποι, το γράφω και στον πίνακα....».

Περισσότερα

Ο συγκλονιστικός μονόλογος του Ρομπέρτο Ατάιντε.

Ήταν το 1975, που η Έλλη Λαμπέτη σύστησε στο ελληνικό κοινό το θεατρικό έργο “Δέσποινίς Μαργαρίτα”του Ρομπέρτο Ατάιντε.

To έργο, δυνατός μονόλογος όσο λίγοι, έχει γνωρίσει παγκόσμια επιτυχία κι αποτελεί και την πλέον μεγάλη του Βραζιλιάνου συγγραφέα, παρά το γεγονός ότι ό ίδιος έγραψε 23 ακόμη έργα.

Η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» είναι μία δασκάλα του Δημοτικού, που στην αίθουσα διδασκαλίας ξετυλίγει τη διττή της ταυτότητα. Της δασκάλας, μα και της γυναίκας, που εξουσιάζει.

Όταν ο Ατάιντε έγραψε αυτό τον τόσο ξεχωριστό μονόλογο, στην πατρίδα του τη Βραζιλία υπήρχε δικτατορία. Ισως γι αυτό και το έργο έχει εμφανώς πολιτική διάσταση.

Θάλεγε κανείς ότι πρόκειται για μία αλληγορία πάνω στη δύναμη της εξουσίας, όπως τη συναντάμε στην κοινωνία, στην οικογένεια, στο σχολειό, στην εκκλησία, στο κράτος…

Πολλοί σπουδαίοι ηθοποιοί έχουν ερμηνεύσει τη Δεσποινίδα Μαργαρίτα. Η Ανί Ζιραντό, η Εστέλ Πάρσονς… ενώ στην Ελλάδα εκτός από την Ελλη Λαμπέτη, η Θέμις Μπαζάκα, η Λήδα Πρωτοψάλτη, ο Γιώργος Μαρίνος, η Ολια Λαζαρίδου κ.α.

Στην παράσταση του Θεάτρου Χώρα, από τις 14 Δεκεμβρίου, με το ρόλο αναμετριέται με  έξοχο αποτέλεσμα η Εφη Μουρίκη, υπό τη σκηνοθετική οδηγία του Πέτρου Ζούλια – που έχει δώσει μόνο επιτυχίες στα «μικρά σχήματα»-.

Να τι ο ίδιος σημειώνει:

«Είχα την τύχη να ζήσω ως μαθητής – θεατής εκείνη τη συγκλονιστική θεατρική εμπειρία με την Ελλη Λαμπέτη. Από τότε, πολλοί άξιοι ηθοποιοί, όπως ο Γιώργος Μαρίνος, η Θέμις Μπαζάκα, η ΌλιαΛαζαρίδου, μπήκαν στην σκηνική περιπέτεια της διδασκαλίας των μαθημάτων της "Δεσποινίδας Μαργαρίτας". Ο μονόλογος παίχτηκε και ξαναπαίχτηκε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, αφήνοντας πάντα μοναδικές εντυπώσεις και δυνατές συγκινήσεις λόγω της βαθιάς ανθρωπιάς του.

Ένας κωμικοτραγικός κλόουν, η Δεσποινίδα Μαργαρίτα, ακροβατεί στο λογικό και στο παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης. "Παίζει" ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, στην εξουσία και την ανατροπή της. Σαν ένας καλά εκπαιδευμένος σχοινοβάτης. Διδάσκει και διδάσκεται. Ματώνει και ματώνεται. Εξομολογείται. Λυτρώνει και λυτρώνεται, κλαίει και γελά. Αφήνεται να ζωγραφιστεί πάνω της όλη η γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Και ως ένας τρελός σκηνικός δημιουργός ξυπνά το δικό της σκηνικό σύμπαν. Το φως και η χαρά εναλλάσσονται με το σκοτάδι, τη μοναξιά και την απόγνωση.

Μάθημα ζωής με σύνθετα, αλλά και πολλά απλά νοήματα - μηνύματα, ο μονόλογος του Ατάιντε συγκλονίζει ακόμα και αποδεικνύεται και πάλι προφητικός και επίκαιρος. Η κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος με ότι ηθικό και πνευματικό συμπαρέσυρε βρίσκεται εδώ σ ΄αυτό το μονόλογο.

Προσπαθήσαμε να σβήσουμε από το κείμενο ό,τι μας φάνηκε ξεπερασμένο. Σταθήκαμε στη διπλή του ταυτότητα. Αυτή, που πίσω από τον ένα άνθρωπο κρύβει ένα πλήθος ολόκληρο, ένα σύστημα. Πίσω από τη γνώση και τη λογική κρύβεται το ανθρώπινο ένστικτο και η παντοτινή ανάγκη του ανθρώπου να αγαπηθεί και να αγαπήσει.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα προσπαθεί λυσσαλέα να αναπαράξει ό,τι ξέρει αλλά ταυτόχρονα ανακαλύπτει ό,τι καινούριο η ζωή της αποκαλύπτει. Θέλει να προλάβει να «ζήσει»  η Μαργαρίτα, γιατί κανένα σχολείο και καμία γνώση δεν έχει αξία και νόημα».

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ  ΕΦΗ ΜΟΥΡΙΚΗ

 Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού θεάτρου

Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε στις παραστάσεις:

  • «Τρωάδες» του Ευριπίδη (Ανδρομάχη, σκην.Α.Φιλιππίδης
  • «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Λόρκα (Αντέλα,σκην.Δ.Χρονόπουλος)
  • «Ο γλάρος» του Τσέχωφ (Μάσα,σκην.Ζ.Ντασσέν)
  • «Επτά επί θήβας» του Αισχύλου (Αντιγόνη,σκην.Κ.Μπάκας)
  • «Ο πρόγονος» του Τερζάκη (Κατερίνα,σκην.Δ.Έξαρχος)

Με άλλους θιάσους έχει συνεργαστεί στις παραστάσεις:

  • «Άγριο μέλι» του Φρέιν (Σοφία,σκην.Α.Βισνιέφκι)
  • «Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου(Μαρκισία,σκην.Κ.Μπάκας)
  • «Αντίο Τσάρλυ» του Άξερλοντ(σκην.Κ. Αρζόγλου)
  • «Μπράβο Γιατρέ» του Κούνεϊ(σκην.Κ. Αρζόγλου)
  • «Λυσσασμένη γάτα» του Τ.Ουίλλιαμς(Μάγκυ,σκην.Β.Κυριακίδης)
  • «Η φωλιά του κούκου» του Ντέηλ Βάσσερμαν(Ράτσεντ,σκην.Β.Κυριακίδης)
  • «Φρακένστάϊν Rediculus» του Μ.Ντάουνινγκ(Ελιζαμπέθ,σκην.Β.Κυριακίδης)
  • «Χείλη κλειστά»τουΜακ Νάλλυ(Κλόε,σκην.Β.Κυριακίδης)
  • «Άμλετ ο Β΄»του Σ.Μπόμπρικ(Οφηλία,σκην.Β.Κυριακίδης)

Σκηνοθέτησε και έπαιξε στα έργα:

  • « Κεκλεισμένων των θυρών» του Ζαν Πωλ Σάρτρ(Ινέζ)
  • «Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ (Σολάνζ)
  • "Ακρότητες" του Γουιλιαμ Μαστροσιμόνε (Μάρτζορι)

Στην τηλεόραση έπαιξε στις σειρές:

  •  «Η παρέλαση»σκην.Γ.Διαμαντόπουλος
  • «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» σκην.Κ. Κουτσομύτη
  • «Διλήμματα» σκην.Σ. Μαρκίδης

Στον κινηματογράφο έπαιξε στην ταινία:

  • «Μια υπέροχη μέρα» σκην.Ντ. Μαυροειδή

Υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία στο:

  • «STRAIGHT-STORΥ» μαζί με τον Β. Κυριακίδη

Βίντεο

34 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ καλή ερμηνεία, το κείμενο δυνατό και σε κρατούσε σε εγρήγορση. Ως προς το περιεχόμενο ήταν προοδευτικό δείχνοντας με έναν ιδιαίτερο και αλληγορικό τρόπο το σάπισμα του συστήματος που ζούμε, μέσα από την αντανάκλασή του στον άνθρωπο.

  2. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ, έντονα διαταρακτική, σαρωτική και εναγώνια παράσταση! Ένας μονόλογος με εναλλαγές γεμάτες δονήσεις, μια μαθητεία στη βία και στη πληγή της εξουσίας, της ζωής, των κρυφών μας πόθων και του εαυτού που πρέπει να ΄΄φορέσουμε΄΄ ώστε να επιβιώσουμε σε αυτή την άτεγκτη κοινωνία της υπακοής! Ανεπανάληπτη και θηριώδης στο ρόλο της η κα Μουρίκη, τόσο αυθεντική που δεν πίστευες ότι έβλεπες θέατρο αλλά μια νευρωτική φιγούρα της ζωής και του συστήματος, ένα πλάσμα πληγωμένο, κουρασμένο από τη ζωή και τις θλιβερές επιταγές της αλλά και ταυτόχρονα μαινόμενο και παθιασμένο για ένα άλμα πάνω από τη φθορά. Τα ξεσπάσματά της, ο τρόπος που βυθιζόταν στον άλλον της εαυτό, που μαλάκωνε, θυμόταν, ανασύροντας τραύματα και ανομολόγητες σκέψεις καθώς και ο τρόπος που αυτά υποστηρίζονταν σκηνοθετικά ( πχ. μέσα από το σκίσιμο και πέταγμα των χαρτιών, σαν να άπλωνε και να έσκιζε τα φύλλα της ύπαρξής της, τον χορό της ελευθερίας και του ονείρου στο τέλος, οι σιωπές, οι εναλλαγές στα φώτα κατά τη διάθεσή και την αλήθεια της ) με έκαναν πολλές φορές να βουρκώσω και να ανατριχιάσω. Η φωνή της- γεμάτη λυγμούς και κύματα, μου θύμιζε εκείνη της Ρένης Πιττακή- ήταν σαν να γεννούσε εκείνη την ώρα το κείμενο , απόλυτα αληθινή, πλήρης και ανυπεράσπιστη. Με έπεισε και με ταρακούνησε απόλυτα και ανεπιτήδευτα , ευχαριστώ τη θεατρομανια που μου έδωσε την ευκαιρία στις 13 Φλεβάρη να παραστω σε αυτό το μικρό θαύμα! Κλείνω με λόγια της παράστασης: τα ρήματα, τα επίθετα, τα επιρρήματα κάνουν τα ουσιαστικά και τα ονόματα να πάσχουν - τον άνθρωπο, τη Δεσπονίς Μαργαρίτα, όλους εμάς....

  3. Μπράβο και συγχαρητήρια στην κα Μουρίκη για την εξαιρετική ερμηνεία της ως δεσποινίς Μαργαρίτα!!! Η παράσταση ήταν πολύ καλή, μου δημιούργησε πολλά συναισθήματα και ερωτήματα.ευχαριστω την θεατρομάνια που μου έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσω αυτόν τον εκπληκτικό μονόλογο.

  4. Εκπληκτική παράσταση, φοβερή η ερμηνεία της κ.Μουρικη! Δημιουργία άπειρων συναισθημάτων! Πανέξυπνη σκηνοθεσία του Πέτρου Ζουλια! Αξίζει να την παρακολουθείσει το θεατρόφιλο κοινό!!!! Ευχαριστω το Θεατρομανια που δίνει την ευκαιρία και μπορούμε να παρακολουθούμε τέτοιες παραστασεις!!!

  5. Εκπληκτική παράσταση, φοβερή η ερμηνεία της κ.Μουρικη! Δημιουργία άπειρων συναισθημάτων! Πανέξυπνη σκηνοθεσία του Πέτρου Ζουλια! Αξίζει να την παρακολουθείσει το θεατρόφιλο κοινό!!!! Ευχαριστω το Θεατρομανια που δίνει την ευκαιρία και μπορούμε να παρακολουθούμε τέτοιες παραστασεις!!!!

  6. Ευχαριστώ το theatromania.gr για τη διπλή πρόσκληση που μου έδωσε.

    Παρακολούθησα την παράσταση στις 31/10/16. Το θέατρο "Ζίνα" το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το επισκέφτηκα για πρώτη φορά και δεν μου άφησε καθόλου καλές εντυπώσεις. Πιό συγκεκριμένα οι άνθρωποι ήταν πολύ ευγενικοί και ο χώρος καθαρός. Η αίθουσα μεγάλη και τα καθίσματα άνετα, αλλά δεν θυμίζει σε τίποτα θέατρο. Είναι κινηματοθέατρο, με την αίθουσα να είναι ξεκάθαρα αίθουσα σινεμά, οπότε χωρίς τη ζεστασιά του θεάτρου, και στον χώρο που περιμένεις πριν την παράσταση να παίζει δυνατή μουσική. Οι πρώτες 7-8 σειρές είναι χαμηλότερα απο τη σκηνή με αποτέλεσμα να σε πιάνει ο αυχένας σου αφού κοιτάς προς τα πάνω. Εγώ μετά το διάλειμμα μετακινήθηκα προς τα πίσω.

    Στα της παράστασης τώρα. Η ηθοποιός πολύ καλή με γρήγορες εναλλαγές στη διάθεση όπως απαιτούσε ο ρόλος. Μου άρεσε αρκετά. Το έργο ήταν συμπαθητικό και γενικά περνάς ευχάριστα την ώρα σου χωρίς να είναι κάτι βαρύ, είναι ένας όμορφος μονόλογος που εμένα είναι του γούστου μου. Η περίληψη του έργου στο θεατρομάνια είναι αναλυτικότατη για το τί πρόκειται να δεις οπότε διαβάστε τη.
    Αυτό που με κέρδισε και πραγματικά μου έκανε εντύπωση ήταν τα "ΦΩΤΑ". Πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Ανα δευτερόλεπτο αλλαγές όπως και η διάθεση της "δεσποινίς Μαργαρίτας". Μπράβο πραγματικά.
    θα πρότεινα λοιπόν την παράσταση για κάποιον που θέλει να περάσει ευχάριστα ένα διωράκι, να θυμηθεί πως είναι να βρίσκεσαι σε μια μαθητική αίθουσα, χωρίς να είναι φυσικά ένα έργο που θα του αφήσει και πολλά ή θα σε προβληματίσει για μέρες.

    Ευχαριστώ και πάλι theatromania.

  7. Παρακολούθησα την παράσταση με πρόσκληση από το Θεατρομάνια και τους ευχαριστώ πολύ!!!Πρώτη φορά έβλεπα την Κα.Μουρίκη σε θεατρική παράσταση και ήταν εξαιρετική!Αρκετά έντονη,με πολύ πειστικές εναλλαγές διάθεσης ως Δεσποινίς Μαργαρίτα!Όμως κάτι μου έλειπε..

  8. Την περασμένη Τρίτη το βράδυ απόλαυσα την Δεσποινίδα Μαργαρίτα στο θέατρο Χώρα. Ποια είναι εντέλει η δεσποινίς Μαργαρίτα; Είναι μια διαταραγμένη ψυχικά προσωπικότητα με έντονα στερητικά σύνδρομα ή μια καινοτόμος εκπαιδευτικός με επαναστατική διάθεση και ρηξικέλευθο momentum; Αυτό δεν μπορεί να το απαντήσει κανείς με σιγουριά.. Ωστόσο αυτό που είναι σίγουρο είναι η ερμηνεία της Έφης Μουρίκης: μια ερμηνεία-χείμαρρος, μια ερμηνεία ζωής, έμπνευσης και ελπίδας..! Η αλήθεια είναι ότι η ζωή ενός εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στις κατεστημένες παιδαγωγικές απόψεις που ρυθμίζονται από πολιτικές αποφάσεις και στον χαρακτήρα, την κοσμοθεωρία και την αισθητική της.. Όταν ειδικά ο εκπαιδευτικός βιώνει μια καταπιεσμένη ζωή και υποφέρει από προσωπικά ψυχολογικά και συναισθηματικά αδιέξοδα τότε οι δυσκολίες και τα προβλήματα μεγεθύνονται.. Βέβαια στην παράσταση παρακολουθούμε μια γκροτέσκο εκδοχή της περσόνας ενός εκπαιδευτικού ακριβώς για ν΄ αποδώσει ο σκηνοθέτης την εσωτερική σύγκρουσή του καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί την ''καθιερωμένη'' παιδαγωγική τάξη, την εξουσία που διαχειρίζεται και εν τέλει την ίδια του την προσωπικότητα.. Ο σκηνοθέτης Πέτρος Ζούλιας έστησε μια δυναμική παράσταση με πολλαπλές ερμηνείες που όμως έχει πάθος, ένταση, λυρισμό.. Είναι μια πραγματική κραυγή αγωνίας και πνευματικής αφύπνισης για τ΄ αδιέξοδα όχι μόνο βέβαια της εκπαίδευσης αλλά και της κοινωνίας μας γενικότερα.. Ωστόσο το τέλος της παράστασης, με το έξοχο σκηνικό εύρημα, σηματοδοτεί μια νότα ελπίδας και αισιοδοξίας για ένα καλύτερο αύριο, μια ανθρωπινότερη κοινωνία.. Η Έφη Μουρίκη είναι καθηλωτική, μια μεγάλη πραγματικά θεατρίνα, στην κυριολεξία μας συγκλόνισε..! Ευχαριστούμε Έφη για την θεατρική μέθεξη που βιώσαμε..!
    Ευχαριστώ πολύ ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ για την ευκαιρία που μου δώσατε να παρακολουθήσω αυτή την μοναδική παράσταση!Να είστε όλοι καλά! Καλή συνέχεια!

  9. Παρακολουθησα την παρασταση με προσκληση του ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ. Μια καταπληκτική παράσταση, εξαιρετική η κα Μουρίκη στο ρόλο της δεσποινίδος Μαργαρίτας. Είναι από τις παραστάσεις που φεύγεις με προβληματισμούς. Την προτεινω ανεπιφυλακτα!!

  10. Υπεροχη η ερμηνεία της κ Μουρικη! Ωραία λιτή σκηνοθεσία σε πηγαίνει αμέσως στο περιβάλλον της τάξης! Γέλιο και συγκίνηση εναλλασονται όμορφα!Ένας πολύ καλός μονόλογος που σίγουρα αξίζει να δει κανείς! Εκφραστικοτατη κ Μουρικη! Σε ένα δύσκολο έργο!Μπράβο!

  11. ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΤΡΙΤΗ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΔΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΕΠΕΦΤΕ ΣΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ..ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ..

  12. Συγχαρητήρια στην Μουρίκη για την προσπάθεια που κάνει να ενσαρκώσει τη δεσποινίδα Μαργαρίτα, και το πετυχαίνει. Είναι από τις παραστάσεις που φεύγεις με προβληματισμούς. Καλό θα ήταν να την παρακολουθήσουν οι εκπαιδευτικοί.

  13. Ευχαριστω τη θεατρομανια για την προσκληση. παρακολουθησα χθες την παρασταση και η ερμηνεια της ηθοποιου ηταν παρα πολυ καλη, με πολλες συναισθηματικες εναλλαγες απλα αυτο που λιγο με ενοχλουσε ηταν μερικα σημεια υβρης. Παρ ολα αυτα ηταν μια πολυ καλη προσπαθεια.

  14. Δυστυχώς θα διαφωνήσω!Η παράσταση παρά το βαθύτερο νόημα που είχε ήταν κακή!Δυο περίπου ώρες με ύβρεις!Προφανώς και δεν είναι οι ύβρεις που με ενόχλησαν αλλά οι άσκοπες ύβρεις!Πάραυτα η ηθοποιός πραγματικά έπαιζε εξαιρετικά!Δεν θα την πρότινα πάντως!Προσωπική κριτική πάντα!

  15. Πολυ καλη παρασταση. Σε βαζει να σκεφτεις, οχι μονο τον παραλογισμο και την καταχρηση της εξουσιας που υφισταμεθα η που περνουν τα παιδια μας, αλλα και αυτην που μπορει να ασκουμε εμεις. Αυτο που δινει η δασκαλα ειναι αυτο που ελαβε. Εμεις τι κανουμε; Τι νομιζουμε οτι κανουμε;
    Η κα Μουρικη εξαιρετικη. Τη συνιστω.

  16. Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι μία κωμικοτραγική προσωπικότητα, μία σεξομανής και ανικανοποίητη μέγαιρα.Μετατρέπει τη σχολική αίθουσα σε αρένα και είναι αποφασισμένη να κάνει ένα μάθημα που θα μείνει αξέχαστο τόσο στους μαθητές της όσο και στους θεατές. Πρόκειται για έναν καταπατημένο άνθρωπο, ένα θύμα του συστήματος που αναπαράγει ό,τι έζησε στο παρελθόν και μετατρέπεται σε εξουσιαστή, δήμιο και θύτη ο οποίος παρενοχλεί και βασανίζει τους μαθητές της έκτης δημοτικού.Σ' ένα χειμαρρώδη μονόλογο που αποτελεί τη διδασκαλία αλλά και την ασθένεια του ίδιου του συστήματος, η Δεσποινίς Μαργαρίτα αναζητά μία ταυτότητα.Κατακρημνίζεται αδυνατώντας να βρει τις ισορροπίες ανάμεσα στις προσωπικές της επιθυμίες και τις κοινωνικές προσταγές στο ρόλο της ως άνθρωπος, ως γυναίκα, ως μάνα, ως καθηγήτρια. Περπατά σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στη λογική και την παραφροσύνη, τη ζωή και το θάνατο, τη χαρά και τη λύπη, την εξουσία και την ανατροπή της. Η γλώσσα της είναι σκληρή και ωμή, τα λόγια της σπάνε κόκκαλα...όμως στο τέλος έρχεται η κάθαρση, η ΛΥΤΡΩΣΗ με το μαυροπίνακα της τάξης να ανεβαίνει και να φαίνεται από πίσω ένας "άλλος κόσμος" και την ίδια να ξυπνά στο δικό της σκηνικό σύμπαν καθώς η ζωή νικάει το θάνατο.
    Η εξαιρετική, εμβληματική, συγκλονιστική υποκριτική δεινότητα της Έφης Μουρίκη υπό την καθόδηγηση του Πέτρου Ζούλια σ' ένα πολύ απαιτητικό κείμενο με συνεχείς συναισθηματικές μεταπτώσεις σε συνδυασμό με την μουσική επένδυση και τον έξυπνο φωτισμό, μας έκανε συνοδοιπόρους στα άδυτα του παραλογισμού της εξουσίας!!!!
    Η Δεσποινίς Μαργαρίτα κατατάσσεται επάξια στις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις που έχω δει φέτος!!!!!

  17. Μια καταπληκτική παράσταση, εξαιρετική η κα Μουρίκη στο ρόλο της δεσποινίδος Μαργαρίτας. Σε αυτόν τον αριστουργηματικό μονόλογο διαπιστώνουμε την δύναμη της εξουσίας πάνω στον άνθρωπο και πως μέσω της εκπαιδευσης διαμορφώνει τους χαρακτήρες των ανθρώπων του αύριο.