Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη με τον ηθοποιό-σκηνοθέτη Νίκο Χρηστίδη για την παράσταση "Ο Λαζαρος κι...

Συνέντευξη με τον ηθοποιό-σκηνοθέτη Νίκο Χρηστίδη για την παράσταση "Ο Λαζαρος κι οι Δρακοι"

655
11255216_10205953895399664_3329462435678752438_n

Τι στοιχεία πρέπει να έχει μια παιδική παράσταση για να είναι πετυχημένη;
Το μυστικό της πραγματικής επιτυχίας κανείς δεν το ξέρει... σίγουρα όμως στρώνεις το έδαφος και ακολουθείς κάποια βήματα για να εξασφαλίσεις τουλάχιστον ένα καλό αποτέλεσμα. Προσωπικά θεωρώ ότι το μεγαλύτερο παιχνίδι είναι στο τί νοήματα θα προσπαθήσεις να περάσεις μέσα από το έργο σου. Είναι σημαντικό τα παιδιά να φεύγουν από το θέατρο γεμάτα από καινούργιες γνώσεις και πολλά συναισθήματα... Επίσης πολύ σημαντικό θεωρώ πως είναι να παρακολουθεί ευχάριστα και ο γονιός την παράσταση. Άρα σίγουρα βάζεις ένα δεύτερο επίπεδο (ή μια δεύτερη σκέψη) που απευθύνεται στο γονιό για να μπορέσεις να κρατήσεις την προσοχή του. Από εκεί και πέρα, όλο αυτό ντύνεται με την αισθητική σου, και των συνεργατών σου (σκηνικά, φώτα , κοστούμια) για να μπορείς να λες ότι έχεις μια ολοκληρωμένη παράσταση.

Η σκηνοθεσία ενός παιδικού έργου έχει ιδιαιτερότητες σε σχέση με μια παράσταση για ενήλικες:
Πιστεύω ότι είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Θέατρο το ένα , θέατρο και το άλλο. Έτσι ισότιμα τα αντιμετωπίζω και δεν θεωρώ ότι έχει κάποια ιδιαιτερότητα σε ότι αφορά την σκηνοθεσία. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ θεάτρου για παιδιά και θεάτρου για ενήλικες, είναι στο κείμενο.

Ο Λαζαρος κι οι Δρακοι

Έχεις εισπράξει κάποια απρόβλεπτη αντίδραση από μικρό ή μεγάλο θεατή;
Μου έχει τύχει, μικροί θεατές να αποκαλούν την παράστασή μας ταινία. Ευχάριστο αφενός γιατί μας απέδειξε αυτή η φράση ότι πλησιάσαμε την αληθοφάνεια του κινηματογράφου. Δυσάρεστο αφετέρου γιατί αυτά τα παιδιά ίσως δεν είχε τύχει να ξανά παρακολουθήσουν θέατρο ποτέ ως τότε.

Παίρνοντας έμπνευση από το έργο θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου ως φιλόδοξο και ονειροπόλο ηθοποιό και με ποιο τρόπο εκφράζεις τη δική σου γενναιότητα;
Φιλόδοξος ήμουν στο πρώτο έτος την Δραματικής σχολής... Πλέον νομίζω ότι πατάω λίγο περισσότερο στη γη και βλέπω τα πράγματα λίγο πιο ρεαλιστικά οπότε η φιλοδοξία με την κακή της έννοια έχει λίγο χαθεί. Ονειροπόλος συνεχίζω φυσικά να είμαι, και μακάρι να συνεχίσω κι άλλο. Δεν σταματάω να κάνω αυτό που μου αρέσει με ο,τι κόστος κι  αν έχει αυτό.Έτσι νομίζω, αυτή τη στιγμή, πως εκφράζω την δική μου γενναιότητα. Και δεύτερον δεν φοβάμαι να πω την άποψή μου.

Πληροφορίες για την παράσταση: Εδώ

Προηγούμενο άρθροΚριτική για την παράσταση "Ταπ-άουτ"
Επόμενο άρθροΤο "Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη στο Σπίτι του Ηθοποιού