Σας ευχαριστώ που αυτοκτονείτε

Εκεί όπου η λογική υποχωρεί και το όνειρο παίρνει τον λόγο.

Μια μαύρη κωμωδία που κοιτάζει το σκοτάδι κατάματα — και ξεσπά σε γέλιο.

Η παράσταση ταξιδεύει το κοινό στη χώρα των Υπερβορίων.

Έναν τόπο παγωμένο και παράδοξο.

Έναν κόσμο μαύρο, άραχνο, καταθλιπτικό.

Κι όμως, μέσα σε αυτό το σκοτάδι, το γέλιο ξεπηδά ασταμάτητα.

Το κοινό ξεκαρδίζεται.

Γελά δυνατά.

Γελά απελευθερωτικά.

Μέσα από εικόνες, ρυθμούς και καταστάσεις που κινούνται ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη,

η μαύρη κωμωδία απογειώνεται.

Το χιούμορ είναι συνεχές, αιχμηρό, απρόβλεπτο.

Το γέλιο δεν σταματά — γίνεται βασικό συστατικό της παράστασης.

Γιατί το γέλιο εδώ δεν είναι επιφανειακό.

Είναι πράξη αντίστασης.

Είναι ανάγκη.

Είναι τρόπος να ξαναδούμε τη ζωή αλλιώς.

Ακόμα κι όταν όλα γύρω μας, θαμπώνουν και σκοτεινιάζουν, εμείς οφείλουμε στον εαυτό μας, να μην υποκύψουμε, να μην συμβιβαστούμε, αλλά να συνεχίσουμε ν' αγωνιζόμαστε, να γελάμε...

Να θυμόμαστε πως χωρίς γέλιο, η ζωή απλώς συνεχίζεται — δεν βιώνεται.

Το «Σας ευχαριστώ που αυτοκτονείτε» είναι μια παράσταση-κραυγή και ξέσπασμα μαζί.

Σκοτεινή, ποιητική, αλλά βαθιά κωμική.

Μια πρόσκληση να γελάσουμε μέχρι δακρύων και να φύγουμε λίγο πιο ελαφριοί.