ΗΜΕΡΗ, Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΠΤΩΣΗΣ

Μια παράσταση που ενθουσίασε το Αθηναϊκό κοινό, στο θέατρο Θησείον και στην συνέχεια στο θέατρο Πορεία, αποσπώντας εγκωμιαστικές κριτικές, επανέρχεται για τρεις παραστάσεις στην Θεσσαλονίκη στα πλαίσια του φεστιβάλ “61α ΔΗΜΗΤΡΙΑ” στο Θέατρο ΑΜΑΛΙΑ, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στις 21.00 και Σάββατο 17 Οκτωβρίου στις 18.00 και στις 21.00.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Νταλιάνης που υπογράφει και την θεατρική διασκευή, η οποία θεωρήθηκε υπόδειγμα μεταφοράς λογοτεχνίας στο θέατρο αναφέρει ανάμεσα στα άλλα: «Είναι τιμή μας που η παράσταση επιλέχθηκε για να παρουσιαστεί στην Θεσσαλονίκη στα πλαίσια ενός τόσο σημαντικού θεσμού, όπως είναι τα «ΔΗΜΗΤΡΙΑ»

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΗΜΕΡΗ. Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΠΤΩΣΗΣ.

Η παράσταση διατηρεί τη μεταφυσική ατμόσφαιρα του Ντοστογιέφσκι, ενώ συνομιλεί με το σήμερα – με έναν κόσμο που συνεχίζει να εγκλωβίζει, να απομονώνει, να τιμωρεί. Ο έρωτας μετατρέπεται σε πράξη εξουσίας, η αγάπη σε εμμονή, και η λύτρωση σε αδιέξοδο.

Το έργο

Ένας άντρας, θύμα μιας ανυπόστατης συκοφαντίας, αποτραβιέται από την κοινωνία και ανοίγει ένα ενεχυροδανειστήριο. Εκεί, μέσα στην ψυχρή του μοναξιά, γνωρίζει μια νεαρή ορφανή κοπέλα – ένα πλάσμα αθώο και ανεξάρτητο, που παλεύει να επιβιώσει. Της προτείνει να παντρευτούν, εκείνη δέχεται, αλλά ο γάμος τους μετατρέπεται σε έναν λαβύρινθο φόβου και αμοιβαίας αδυναμίας. Η σιωπή της γίνεται καθρέφτης της δικής του ενοχής. Η πτώση – αναπόφευκτη.

«…Για την αγάπη της ήμουνα σίγουρος από τότε. Αφού όποτε γύριζα σπίτι ριχνόταν σαν παιδί στην αγκαλιά μου! Άρα με αγαπούσε. Ή μάλλον ήθελε να με αγαπήσει. Προσπαθούσε. Ενώ εγώ ήμουν γι’ αυτήν ένα αίνιγμα. Κι’ αυτό ακριβώς ήταν το σχέδιο! Να αποτελώ γι’ αυτήν ένα αίνιγμα! Όχι για πάντα. Μέχρι να φτάσω τον στόχο μου. Τις 30.000 ρούβλια. Και τότε θα της έδειχνα όλη μου την αγάπη. Και μάλιστα με τόκο!...»

  Σημείωμα του σκηνοθέτη και δραματουργού Γιάννη Νταλιάνη

Τον Ντοστογιέφσκι τον απασχολούσαν ιδιαίτερα οι συχνές αυτοκτονίες γυναικών. Οραματιζόταν τον σημαντικό ρόλο της γυναίκας στην μελλοντική κοινωνία, καθώς και της νεολαίας. Για την Ήμερη όμως διάλεξε μια - δραματικά δυνατή βέβαια -σιωπή. Ο άντρας μονολογεί. Ευφυέστατο εύρημα καθώς παραληρώντας αυτοαναιρείται! Προχωρώντας στην θεατρική διασκευή της Ήμερης και δίνοντάς της τον υπότιτλο “Η Ανατομία μιας Πτώσης”, αποφάσισα να πάρει τον λόγο και η γυναίκα. Να διεκδικήσει την σκυτάλη της αφήγησης και μέσα από αυτήν, καθώς και μέσα από αιφνιδιαστικά σπαρακτικές διαλογικές σκηνές, (όπως ακριβώς τις περιγράφει άλλωστε ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι), να δώσει τις δικές της απαντήσεις στα ερωτήματα του συζύγου. Απαντήσεις που αυτός δεν θα τις ακούσει, όπως και δεν την άκουσε ποτέ… Παρ’ όλα αυτά πάνω στα λογικά ξεσπάσματα του ενοχικού παραληρήματός του, ο άντρας θα αγγίξει μεγάλες αλήθειες. Ο ενεχυροδανειστής - Ντοστογιέφσκι, ανακτώντας κάτι από την νεανική του επαναστατικότητα (πριν την εικονική του εκτέλεση και τα 4 χρόνια στα κάτεργα) θα καταδικάσει την ασυδοσία της μοναρχίας αλλά και την αλαζονεία κάθε μορφής εξουσίας. Πάνω από όλα όμως, ακολουθώντας το πνεύμα του συγγραφέα, αυτό που θέλουμε να μείνει, είναι η αίσθηση μιας κωμικοτραγικής μοναξιάς όλων των ηρώων, ικανής να μας συγκινήσει κ ίσως να μας αποκαλύψει την ανάγκη μιας ουσιαστικής ανθρώπινης συνύπαρξης…