Γέφυρες

Τότε, ένας τρελός χτίζει μια γέφυρα στο πουθενά για να προβληματίσει τους κατοίκους μιας πόλης που δεν βλέπουν πόσα τους χωρίζουν, από πόσα έχουν αποξενωθεί. Χτίζει μια γέφυρα στο πουθενά για να τους υποψιάσει για όλες τις γέφυρες που τους λείπουν. Και η γέφυρα δουλεύει. Οι άνθρωποι ακόμα και στο πουθενά δίνουν νόημα στο γεφύρι, αφού πρώτα έχουν αποφασίσει να ζουν οι ίδιοι με νόημα. Ακόμα κι όταν μια εξωτερική συνθήκη φέρνει ένα πραγματικό ρήγμα, η λαχτάρα της συνάντησης μένει ζωντανή.

Πολλά χρόνια μετά, στα εγκαίνια του ανακαινισμένου γεφυριού, θα μπορέσουν να
γίνουν οι άνθρωποι ξανά ...γέφυρες; Η παράσταση μιλά για όλες αυτές τις γέφυρες, ορατές και αόρατες. Μιλά κυρίως όμως για εκείνες τις γέφυρες που χρειαζόμαστε να φτιάξουμε. Μας προτείνει να γίνουμε άνθρωποι-γέφυρες αποκαθιστώντας την αρμονία ενός κόσμου συνδεδεμένου με τη Ζωή.