Το 3%

Μια σύγχρονη αφήγηση, με υποδόριο χιούμορ και κινηματογραφική ματιά, που ακουμπά την Ευρώπη του αύριο, περιμένει το κοινό για μια βόλτα στην Ιστορία της χώρας μας αλλά και μια επαφή με τους απλούς ανθρώπους της Ευρώπης.

 «Το 3%» τοποθετείται στο 2040, στη Γηραιά Νευρώπα, όπου τέσσερις άνθρωποι –η Ξένια, η Ίνγκριντ, η Μελίνα και ο Άρης– βαδίζουν σ’ έναν δρόμο που οδηγεί είτε στον αφανισμό είτε στους λεγόμενους “ανθρώπους των σπηλαίων”.  Μέσα από τις προσωπικές τους διαδρομές, αναδύεται μια ιστορία για την εξουσία –“φιλική” και κακοποιητική-, την ελευθερία, τους απλούς πολίτες και τις λεπτές ισορροπίες ενός κόσμου που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. 

 «Το 3%», γραμμένο το 2016 -χαρακτηρίστηκε προφητικό για την εποχή που γράφτηκε- θέτει καίρια ερωτήματα για την εποχή μας και τον μελλοντικό άνθρωπο.  Με έντονη χρήση προβολών (video art), κινηματογραφική αισθητική και ζωντανή σκηνική δράση, κινείται ανάμεσα στο ρεαλισμό και τη δυστοπική φαντασία και σχολιάζει με χιούμορ και ειρωνεία τα σύγχρονα αδιέξοδα. 

 Γραμμένο με περιπαικτική, ενίοτε σαρκαστική αλλά και βαθιά ανθρώπινη ματιά, το έργο αναζητά τι σημαίνει ελευθερία και συνείδηση μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει πάψει να τις επιθυμεί. 

Η παράσταση «Το 3%» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού. 

Λίγα λόγια για το έργο 

Το 2040 μ.Χ. οι φυλακές έχουν γεμίσει, έτσι φυλακή της «ανελεύθερης» Ξένιας γίνεται το σπίτι της. Εκτίει την ποινή της για λίγα χρέη και παρακολουθείται από κάμερες.  Οι Φύλακες αποκαλούνται “Φίλοι’’ και διδάσκουν χορογραφίες ποικίλης ύλης. Οι ‘’ανελεύθεροι’’ χορεύουν μόνοι στο σπίτι.  Εγκλεισμός και μοναχική διασκέδαση, το νέο μοντέλο. Ευφυείς δεκάχρονοι μεταφέρονται στο εξωτερικό. Ειδικοί Ανακριτές εξετάζουν ‘’το τυπικό της συμπεριφοράς’’. Κατηχητές διδάσκουν “το συμβόλαιο του λαού’’ μέσω skype. Η μνήμη, αδρανής. 

Στο Βορρά, οι χαφιέδες παθαίνουν κρίσεις πανικού και ψυχοθεραπεύονται κρυφά σε παράνομους πειρατικούς σταθμούς, ενώ μέσα στη δυστοπία ξεφυτρώνουν νέες εταιρείες ακόμα και “Φιλικές προς τον Άνθρωπο”.  Οι εκλογές κάθε χρόνο ένα πάρτυ που δεν τελειώνει και η Ιστορία ένα μαύρο σύννεφο με λίγες φωτεινές στιγμές…  

Οι ήρωες ζουν σ’ έναν εγκλωβισμένο, παρακολουθούμενο κόσμο, με μια παράλληλη υπερπροσφορά χορηγιών και “προστασίας”.  Υπάρχει προοπτική για τη φυλακισμένη ανθρωπότητα; Οι “άνθρωποι των σπηλαίων” ίσως έχουν τις απαντήσεις… Ίσως τις έχει και η παράσταση «Το 3%». 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ 

«…Η Βίλη Σωτηροπούλου, μια από τις πιο σημαντικές εκπροσώπους του ύστερου μεταπολιτευτικού μας θεάτρου, επικεντρώνει ανταποδοτικά τις δραματικές γραφές της στον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο», με την έννοια που δίνει ο Άλντους Χάξλεϋ στον όρο. Δηλαδή τη νέα, ψηφιακή φυλακή […] Η συλλογική σκηνοθεσία  κατορθώνει να συναιρέσει σε ύφος ενιαίο τις δύο όψεις του έργου, τη συμβολική με τη ρεαλιστική, την ψηφιακή με την αναλογική συνιστώσα του, δίνοντας το κείμενο σφαιρικά και ολιστικά, φωτίζοντας τους θεματικούς πυρήνες του[…] Η ομάδα των ηθοποιών λειτουργεί άψογα και συντονισμένα σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι, με διακριτές δυνατές ερμηνείες». Λέανδρος Πολενάκης, booksitting, Δεκ. 2025

https://booksitting.gr/2025/12/24/i-antanaklasi-tis-istorias-sto-theatro-kritiki-polenakis/