830

Ο παπαγάλλος μου (1903)

Αρχείο Παίχτηκε από 15/10/2017 έως 30/11/2017
στο Σφενδόνη

2ος Χρόνος
Διάρκεια: 75'
Κείμενο: Σοφία Τρικούπη
Δραματουργική επεξεργασία: Νίκος Φλέσσας, Άννα Κοκκίνου
Σκηνοθέτης: Άννα Κοκκίνου
Σκηνικά: Δημήτρης Ταμπάκης
Κοστούμια: Δέσποινα Μακαρούνη
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Μουσική: Στέλλα Γαδέδη
Ερμηνεύουν: Άννα Κοκκίνου, Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Στέλιος Θεοδώρου - Γκλίναβος, Αλκίνοος Δωρής

Περιγραφή

Η παράστασή μας είναι βασισμένη στο σπάνιο κείμενο - αντίκα της Σοφίας Τρικούπη: Ο Παπαγάλλος μου (1903). Ένα θησαύρισμα εκ βαθέων για τον χαμό ενός αγαπημένου πλάσματος, όπου αναμιγνύονται καλειδοσκοπικά εικόνες της πολιτικής ζωής του 19ου αιώνα.

Περισσότερα

Μετά την μεγάλη επιτυχία της παράστασής μας την άνοιξη, «Ο Παπαγάλλος μου» της Σοφίας Τρικούπη επαναλαμβάνεται στο Θέατρο Σφενδόνη από την Κυριακή 15 Οκτωβρίου μέχρι την Πέμπτη 30 Νοεμβρίου.

Η Σοφία Τρικούπη ήταν κόρη του Σπυρίδωνος και της Αικατερίνης Τρικούπη (το γένος Μαυροκορδάτου) και αδερφή του Χαριλάου Τρικούπη. Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1838. Μεγάλωσε και μορφώθηκε στην αγγλική πρωτεύουσα και γαλουχήθηκε στον κύκλο της ανώτερης κοινωνικής τάξης του Λονδίνου με την οποία συναναστρεφόταν η οικογένεια της, ως πρέσβης της Ελλάδας που ήταν ο πατέρας της. Η Σοφία διέθετε ισχυρό και σπινθηροβόλο πνεύμα κι έγινε κοινωνός των ιδεών και των σκέψεων του μεγάλου αδελφού της για τον οποίον αισθανόταν θαυμασμό, αφοσίωση και λατρεία. Μετά τον θάνατο των γονιών της αφιερώθηκε στην υπηρεσία του Χαριλάου Τρικούπη.

Το σπίτι της υπήρξε κέντρο διπλωματικών, πολιτικών και κοινωνικών συγκεντρώσεων και το όνομά της έτυχε πανελληνίου φήμης. Δεν υπήρχε μέλος ηγεμονικής οικογενείας της Ευρώπης, δεν υπήρχε επίσημος ή επιφανής διερχόμενος εξ Αθηνών, ο οποίος δεν επισκεπτόταν τη Σοφία Τρικούπη - είτε βρισκόταν στην αρχή ο αδελφός της είτε όχι. Εξαιρετική φυσιογνωμία της νεότερης Ελλάδας. Η ζωή της Σ.Τ. αναπόσπαστη από την ύπαρξη τού Χαριλάου Τρικούπη, έληξε ουσιαστικά με τον θάνατο του αδελφού της στις Κάννες (Μάρτιος 1896). Έκτοτε έζησε μόνη στο σπίτι της μέχρι το θάνατό της το 1916, διατηρώντας όλη τη διαύγεια της διάνοιας.

Το κείμενο αυτό, Ο Παπαγάλλος μου, το έγραψε η Σοφία Τρίκουπη στις 26 Αυγούστου του 1903, την επομένη του θανάτου του μικρού Πουλιού - μια επίκληση της αθώας αυτής ύπαρξης, για να παρηγορηθεί.

Η γλώσσα της έχει μεγάλο εκφραστικό πλούτο και οι περιγραφές της θαυμαστή δύναμη και ακρίβεια. Καταλαβαίνει κανείς αμέσως πως έχει να κάνει με μια σπάνιας καλλιέργειας Ελληνίδα.

Είναι συγκινητικό πώς ένα δημόσιο πρόσωπο όπως η Σοφία Τρίκουπη ασχολούμενη με την πολιτική ζωή εκφράζει τόσο λεπτά αισθήματα για το χαμό ενός μικρού πλάσματος.  Μέσα από την έκφραση αυτής της οδύνης προβάλλεται κι ένα μεγάλο μέρος της ζωής της με τον Χαρίλαο- η λατρεία της γι' αυτόν και η θλίψη για την απώλειά του.

Ένα πρόσθετο ενδιαφέρον που παρουσιάζει για μας η μεταφορά στη σκηνή αυτού του κειμένου σήμερα, είναι οι διαφορές στο ποιόν και το ήθος των ανθρώπων της πολιτικής ζωής και μια λησμονημένη πτυχή του ελληνικού χαρακτήρα: η αισθαντικότητα.

Ευχαριστούμε θερμά τον  Άγγελο Μέντη για τη συνεργασία μας και τη συμβολή του στο σχεδιασμό του σκηνικού

Κίνηση: Αγγελική Στελλάτου
Επεξεργασία ήχων: Λευτέρης Δούρος
Περούκα: The Witch of Capri
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αλκίνοος Δωρής
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Φωτογραφίες

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

14 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Με την προσκληση που κερδισα απο την αγαπημενη Θεατρομανια, και αφου ακυρωθηκε η παρασταση της Δευτερας, καταφερα να δω επιτελους τον ΠΑΠΑΓΑΛΟ ΜΟΥ. Τι ωραιος λογος, τι κειμενο τι καθαρη Ελληνικη γλωσσα, ολα αυτα τα στοιχεια μαζι με την εξαιρετικη ερμηνεία της κας Κοκκινου, μ ενθουσιασαν. Σας ευχαριστω πολυ εκ βαθους καρδιας.

  2. Πολυ ωραιος αφηγηματικος λόγος με γλυκυτητα κι ευαιασθισια για τους κοντινους και παντοτινους φιλους μας,τα ζωα.Το σκηνικο όμως πολυ σκοτεινό!Χάθηκε ο κοσμος να καθεται η ηθοποιος σε μια ωραια πολυθρόνα και να εξιστορει τα περασμενα???
    Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.

  3. Μετά απο πολλές ματαιώσεις της παράστασης την παρακολουθησα. Εκπληκτική ερμηνεία της κας Κοκκινου. Δυσκολο ακουστικα κείμενο αλλα ομορφο γεματο ευαισθησία. Το σκηνικό ηταν τέλειο. Ευχαριστω την θεατρομανια.

  4. Ευχαριστώ για την πρόσκληση για αυριο στον "παπαγ'αλο μου".Λόγο οικογενειακού προβλήματος δεν θα μπορέσω να παρακολουθήσω την παράσταση γι' αυτό την παραχωρώ σε όποιον μπορεί να την πάρει. Και πάλι ευχαριστώ.Συγνώμη. Λαδιάς Χρήστος.

  5. …λιτό αλλά επιβλητικό σκηνικό, υπέροχο κοστούμι, ένα ταξίδι στο χρόνο. Το λόγιο κείμενο γεμάτο ευαισθησία μας υποδέχτηκε σαν καλεσμένους στο σπίτι του Χαρίλαου Τρικούπη. Ο παπαγάλος ισότιμο μέλος αυτής της ιδιότυπης οικογένειας με φωνή και μυαλό. Οι απώλειες, οι αναμνήσεις της Σοφίας Τρικούπη και η μοναξιά του κάθε κλουβιού. Πολύ καλή και συγκινητική παράσταση!

  6. Πολύ προσεγμένη παράσταση από σκηνοθετική και ερμηνευτική άποψη. Η εκφορά του λόγου είναι τόσο επιμελημένη που η λόγια χρήση της γλώσσας δεν εμποδίζει την παρακολούθηση της παράστασης. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση!